2013


Oorspronkelijk ging dit een heel ambiteuze reis worden. Heel veel staten te bezoeken, en dus heel weinig tijd op elke locatie.
Dit weekend besloten we dat niet te doen.
We laten 5 staten liggen tot een volgende trip en plannen wat extra dagen in New York en Toronto.
Uiteindelijk zullen het dus 9 staten worden waarvan 7 “nieuw”. En niet te vergeten 2 provincies in Canada: Ontario en New Brunswick.
Dag 23: Cablecar en Tandem
Deze laatste dag wilde ik zeker nog naar Nobb Hill, Waarom? geen idee, maar ik was er nog niet geweest.
Uiteindelijk bleek het gewoon een van de vele heuvels in San Fransisco te zijn. Maar op deze manier hadden we wel eens gebruik gemaakt van de cablecar op de lijn ‘California’
De vorige avond waren we niet binnen geraakt in het cheesecakehuis (ellenlange wachtrij, reserveren is niet mogelijk, de eerste die in de rij gaat staan, zal eerst binnengeraken), dus probeerden we voor de lunch (met groot succes)
Tegen vijf huurden we voor 2 uurtjes een tandem en reden richting Golden Gate Bridge.
Nooit meer. Een tandem is dan wel de manier om een relatie te testen, maar zelfs een sterke band krijg je ermee kapot.
Doordat het ‘s avonds opnieuw 80 minuten aanschuiven was bij de Cheesecakefactory, kozen we voor takeaway. En het heeft ons even goed gesmaakt.
Dag 22: Gocar
We huurden een gocar (een scooter waarin je met twee kan zitten en een stem via de radio die jou zegt waar je naartoe moet rijden en wat je ziet) en reden een grote tour door San Fransisco.
Best een dure grap (wij betaalden meer dan $200 voor 3,5 uur) en dus achteraf gezien niet het geld waard.
Maar het was wel een avontuur op zich.
Dag 21: Alcatraz
Vandaag stond een bezoek aan Alcatraz op de planning.
Doordat we de verkeerde cablecar genomen hadden, was het best nog een fikse wandeling tot de vertrekpier van de Alcatrazferry. We passeerden zelfs een bord dat alle tickets voor die dag al verkocht waren. We liepen echter verder – gelukkig dat we dat deden – en konden met groot gemak nog tickets bemachtigen voor de volgende ferry (20 minuten later)
Een bezoekje aan het Nationaal Park Alcatraz kost $28/persoon.
Gelukkig krijg je ook een Audio Guide (die zelfs beschikbaar is in het Nederlands)
We aten bij terugkeer bij Boudin.
Dag 20: Monterey en San Fransisco
De auto moest binnen voor 13.55. De rest van de dag werd daarop gepland.
We vertrokken voor negen uur bij Jared en ontbeten in Monterey bij Lucia’s.
Op het moment dat we een Ikea tegenkwamen hadden we alletwee het idee ‘Hier wil ik wel eens rondlopen’ Kijken of het hetzelfde is als bij ons. Ja en neen dus. Best wel interessant.
Onze Ikea-family-kaart kwam van pas in het restaurant. De koffie was alvast gratis en de dollar korting op de ribbetjes kwam ook goed van pas.
Om de beneden verdieping te ontdekken was er geen tijd meer. Er dienden nog serieus wat mijltjes afgelegd worden.
Het plan was om de koffers af te zetten aan het hotel en door te rijden naar de rental-car . Het duurde zeker tien minuten eer ze dat door hadden in het hotel. We dienden ook 3 keer door Bushstreet te rijden, omdat het ons opgegeven nummer niet klopte.
Uiteindelijk was het 13.47 dat de wagen binnen was. Goed gemikt van ons dus.
Ik had een paar dagen geleden ontdekt dat onze hosts uit Jacksonville-Beach (2010) ondertussen naar San-Fransisco verhuisd waren. We hadden afgesproken om die woensdagavond tegen half zes te gaan eten in een van de lokale resto’s. Dat betekende wel dat onze namiddag nogal kort was om nog iets te plannen. Uiteindelijk gingen we gewoon naar de apple store voor Peter en daarna naar Westfield shopping voor mezelf. Mijn rug had het tegen dan helemaal begeven en het enige waar ik nog aan kon denken was ‘waar is het dichtsbijzijnde bankje’. Tegen vieren kreeg ik een telefoontje van Cheryl dat het die avond niet zou doorgaan.
We kochten alvast een driedagen openbaar vervoerpas voor de komende dagen ($21)
Ondertussen was het voor ons te laat om nog iets anders te bedenken. We gebruikten de wifi in het shoppingcenter om inspiratie te vinden. Het avondeten werd gevonden in de foodcourt in de kelderverdieping (pittige green curry kip). Dessert kwam van Bristol Farms, de supermarkt naast de restootjes. De enige optie die er voor mij nog overbleef: laten we een filmpje gaan zien. Er was immers een bioscoop op de bovenverdieping. The five-year engagement.
Dag 19: Pacific Coast Highway
Vandaag reden we een groot deel over de Pacific Coast Highway, de beroemde kustweg tussen San-Fransisco en Los-Angeles. We reden langs ‘Friends of the Elephant seal‘, waar de walrussen in deze tijd van het jaar allemaal samen op het strand liggen te vervellen. Doordat het er zoveel zijn is dat best een speciaal zicht.
Tegen vijf kwamen we aan bij onze host Jared in Monterey. Ik had beloofd voor hem te koken, en er was op dat ogenblik ook een boerenmarkt in de stad. Een perfecte combinatie dus.
Biokip aan het spit, oranje bloemkool, tomaten, thaise basilicum, pijpajuintjes uit de bio-tuin, jalepeno/basilicum humus, taboulez en fetakaas, boontjes en spek uit de bio-supermarkt.
Er zit nog voldoende in de frigo voor de komende paar dagen en we hebben er al met vier goed van gegeten de avond zelf.
Dag 17: Hollywood Boulevard en Griffith Observatory
Brunch bij Cheesecakefactory, dat was het enige dat op de planning stond. Deze keer de zaak in Anaheim. Er mankeerde iets, dat had ik heel vlug door. Het smaakte helemaal anders dan in Las Vegas, terwijl ze toch hetzelfde recept moeten gebruiken. Maar ik proefde verbrande paprika en er was eveneens iets mis met de hollandaisesaus. Toen ik dat meldde werd onmiddellijk een nieuw gerecht bereidt, deze keer door de kitchenmanager himself. En de tweede keer was het ook veel beter.
We sloten af met een ‘gezonde’ cheesecake (zonder suiker en minder vet).
We zetten koers naar Hollywood Boulevard (walk of Fame) en daarna richting Hollywood sign en Griffith Observatorium.
Voor we terugkeerden naar Hellen voor onze laatste nacht, tankten we nog wat energie bij Taco Bell, benzine bij Arco, en vers fruit bij Stater Bros.
Het was een hele fijne avond die pas na middernacht eindigde.
Dag 16: Lakewood
Vandaag stond er niet veel op de planning. Ik wilde graag naar Lane Bryant gaan (de Amerikaanse versie van paprika) en in het Lakewood shoppingcenter hebben we dan ook een groot deel van de namiddag doorgebracht. Noch mijn bankkaart, noch de weegschaal aan mijn valies zijn daar blij mee;-)
We aten ‘s middags bij TGI Friday en ‘s avonds zijn we samen met Helen Koreaans gaan eten. Een belevenis op zich die voor mij niet perse moet overgedaan worden. Het Yogurtijs achteraf bij Yogurtland was heel wat beter om over naar huis te schrijven.
We sliepen opnieuw bij Helen, onze couchsurfinghost
